Bodrum Otele Gelen Travesti Escort Yaşamını Konu alıyor – erotik


Kategori :

Escort Bayan

Bu haftaya kadar blog yazmayı asla istemedim. Niçin yazdığımdan% 100 güvenilir değilim fakat yapmam ihtiyaç duyulan bir şey bulunduğunu hissediyorum.

Ben bir travestiyim. Bu birazcık tekrarlanası birşey benzer biçimde. Yine söyleyeceğim, ben bir travestiyim. Bu blog neredeyse bir şuur akışı, Bu iddialı geliyordu! Olması gerekmiyor. Yazmaktan nefret ediyorum, tuşlara basmaktan nefret ediyorum, fikir trenimi kaybetmekten nefret ediyorum. Şeklinde daha ilkin bir blog yapmayı asla düşünmedim. Bugün bir konuşma tanıma programı satın aldım. Bu sayede konuşurken konuşup izleyebiliyorum. Bu bir şuur akışı ile kastettiğim şey. Düzenlemiyorum ve yalnız belirttim.

49 yaşındayım ve kaçırılmış fırsata yeniden bakıyorum ve nelerin değişik olabileceğini merak ediyorum. Herhangi bir “kız” bu blogu okuduysa ve netice olarak kendi çapraz giyinme yollarını yaptıklarından değişik bir yolla araştırırsa, bunu yazmamın sebeplerinin haklı çıktığını hissedeceğim.

Size birazcık kendimden bahsedeceğim. Süratli bir masturbasyon yapmak istiyorsanız, o vakit bu blog sizin için değil. Evet, bazı aşamalarda cinsellik var, tamamımız oradaydık. Sadece yaşam süresince pornografik bir seyahat olarak tasarlanmamıştır.

Ben iç çamaşırlarıyla etek giyen, saçlarını fırlatan ve derhal bir süpermodel benzer biçimde görünen bir adam değilim! Ben, bir çok televizyonda olduğu benzer biçimde, yalnız kadınlığını keşfetmekten hoşlanan bir adam.

49 yaşlarında olduğumu söylediğim benzer biçimde, bugünlerde 13 taş ağırlıktayım, 6 metre uzunlukta ve yakışıklı sayılırım. Sekiz senedir çapraz giyinmiyorum. Düşünmediğim bigün oldu mu? Hayır. Seni asla terketmez, zihninin arkasında, daima sokaktaki bayanlara yada işte bakacaksın ve yaptıkları giysileri giyme kabiliyetleri hakkında kıskanç hissedeceksin. Hepimizin durması için sebepleri var, aile, durum yada fırsat eksikliği. Sadece size pazartesi ve salı günü kıyafetlerinizi atıp atılabileceğinizi söyleyen biri eski bir travesti olarak hayata başlıyor.

 Peki benim için nerede başladı?

Ablamın giysilerini çocukken denedim ve kendime bunun keyifli bulunduğunu düşündüm, bu keyifli. Bir anlığına hayatımı olduğu benzer biçimde şekillendirecek bir şey olacağını asla düşünmedim. O ilk günler gelecek olan şey değildi.

Manchester’ın derhal dışındaki ufak bir kasabada büyüdüm ve 19 yaşımdayken üniversite için ayrıldım. 21 yaşlarındayken, 1960’de, Londra’da Victoria civarlarındaki bir arkadaşının evine bakmak için vakit geçirme fırsatım oldu. Minik bir yerdi, bir mutfak ve bir yatak odasıydı, fakat evden ayrıldığımdan beri tamamen yalnızdım.

Dostum benden 10 yaş büyük, şık, başarıya ulaşmış ve yaz süresince İtalya’da bir hanımdı. İlk başta, gardırobunu araştırmak aklımdan geçmedi. Fakat bir gece, akşam yemeğinden sonrasında ve televizyonda hiçbir şey olmadan kıyafetlerimi tekrardan düzenlemeye ve onları dolaba asmaya karar verdim. Bunu yaptığım benzer biçimde, Karen’ın benim kadar uzun olmamasına karşın, o günlerde oldukça daha zayıf, 12 gövde … onunla aynı olduğumu fark ettim. Coşku dolu bir heyecanla bunun yeniden giyinme fırsatı bulunduğunu gördüm. 80’lerdeki moda şu anki durumlarından oldukça farklıydı, fakat bazı şeyler asla değişmiyor. Karen, iç çamaşırı çekmecesinden açık olduğu benzer biçimde çorapları severdi ve buxom olmasa da göğsünde sütyeninin bana sığmasına kafi gelecek kadar büyüktü. O yaz akşamı ilk giysisi giymeyi hala hatırlıyorum.

Öyleydi. Hususi birşey yok. Bilhassa iyi görünmedim bile. Fakat ben tamamen büyüdüm. Asla değişmeyecek, asla değişmeyecek bir parkurdaydım ve ertesi gün kendimi Boots, makyaj ruj göz farı paleti, rimel, vakıf ve kalem seçerken dolaşırken buldum. Asla bu şekilde bir şeyi satın almakta rahat hisseden biri olmadım. “Kız arkadaşımın bundan hoşlanacağını mı düşünüyorsun?” Yazdığından oldukça fazla yorum yapıyorum. Fakat eşyaları aldım ve ne olursa olsun eve koştu.

Uzun bir ıslanma vardı ve ilk kez kendimi tamamen traş ettim. Kollar, bacaklar ve kasıklarımın çevresinde. Yatak odasında hela masasına oturdum ve ilk kez yüzümü telafi etmeye çalıştım. Palyaço gibiydim. Acı acı hayal kırıklığına uğradım. Her şeyi yıkadım, (acilen makyaj temizleyicisine ihtiyacım olduğu anda aynı anda farkettim! Maskara olmadan çıkarılması ihtiyaç duyulan bir sürtük!) Birkaç Karen dergisini kaptım ve içindeki kızların makyajını kopyalamaya çalıştım. . İkincisinde daha iyiydi, mükemmel değildi, fakat daha iyiydi.

Sonunda hanıma benzer bir şey başardım. Önceki günkü kıyafetlerimi yeniden giydim, içten korktum, bir halde Karen elbiselerini giydiğimi söyleyebiliyordu, dönmeden ilkin iyice yıkamama karşın.

Giyindiğimde, gece saat 11 civarıydı ve oda ve mutfak, dolaşmaktan birazcık daha fazlasını sağlamak için oldukça küçüktü. Hepimizin bildiğinden güvenilir olduğum benzer biçimde, bir travesti olma ile ilgili sorunlardan biri. Giyiniyoruz ve sonrasında ne yapacağımızı merak ediyoruz! Tv izledim, sandviç yaptım ve sıkıldığımı fark ettim. Oturup ergonomik yaptım, kendimi tuttuğumu düşündüğüm şeyin tutulduğu bir hanımdı, naylon çoraplarımın sesini bir araya sürdüğümde bacaklarımı geçtim. O gece iç çamaşırımda yatağa girdim ve en görkemli masturbasyondaydım.

Ertesi gün, tek düşünebildiğim o akşam ne yapacağımdı. Ne giyerdim? Kendimi iyi mi daha iyi gösterebilirim. Bir peruğa ihtiyacım bulunduğunu biliyordum. Sık sık kostüm icra eden ve amatör tiyatro için bu şekilde bir dostum vardı. Ertesi hafta onu ziyaret etmek için mazeret yarattım, pişirilirken üst katta sürünen süründüğünü ve çeşitli eşyaları, elbiseleri ve elbiseleri gösterilerden ve yatağın altında perdeli bir kutunun bulunmuş olduğu yedek odaya aldığımı açıkça hatırlıyorum. En olası talibi yakaladım ve pantolonumun arkasına sürdüm. Devamlı eve yiyecek yiyecek ve çalınan peruğumu tecrübe etmek isterken onunla akşam yemeği yiyecek ve hikayelerini dinlemek mevzusunda kendimi hala suçlu hissediyorum.

Eve geldiğimde ne kadar talihli olduğumu fark ettim. Peruk, saçlarıma benzer bir renkti, koyu kahverengi, dolgulu ve dalgalıydı ve şimdi dantel cephesi olduğumu bildiğim şeye sahipti. Başka bir deyişle, daha naturel görünümlü bir saç çizgisine müsaade eden pahalı bir ürün. Tek bildiğim, makyajım ve peruğumun kendisiyle birden birden istediğim kıza benziyordum.

Her akşam eve koşup ne giyeceğime karar verdim. Makyajım daha iyi hale geldi, göz farımı harmanlayabiliyordum ve fondötüm ile allık yapmayı daha kabul edilebilir bir görünüme kavuşturuyordum. Bu 1980’di ve makyaj trajik ve coşku vericiydi. Vücut duruşu ve hareketi mevzusunda daha ustalaşıyordum. Fakat her gece sutyenime ve külotuma oturdu, elimden geldiğince bir kıza benziyordu, sıkıldım. Fetişlerimizin ne kadar yalnız olabileceğini tamamımız biliyoruz ve bu bir destek grubu aramak için aklımdan geçti.

City Limits dergisine baktım ve Islington’da bir tv grubunun ayrıntılarını buldum. Tüm hafta bekledim, dolaşmak için sinir olup olmayacağımı merak ederek. Ertesi cumartesi gecesi, beni grubun tam karşısındaki pizza restoranında otururken buldu. Seyrettiğim benzer biçimde pek yiyecek yiyemedim ve başka travestilerin dünyadaki zorlukla dikkat çekerek grup binalarına girdiğini gördüğümde delice kıskandım. Fakat ben oldukça korkmuştum.

Ne yaptığımızla ilgili ne, travestiler, bizi ne olduğumuzdan oldukça saçma korkuyor. Bir saat oturdum ve eve gittim. Ertesi hafta, giymeye devam ettim, görünüşümü mükemmelleştirdim, fakat ertesi cumartesi beni aynı kız lokantada bulup kızların içeri girmesini izleyen bir çocuk benzer biçimde giyinmiş.

İki saat sonrasında kendimi yolun karşısında zorladım ve sinirlerim beni uzağa götürmeden ilkin zili çaldım. Daha yaşlı bir travesti, kapıyı açtı ve gülümsedi ve içimde bana işaret etti. Üst kata çekti ve “arkanız orada” dedi. Kaşlarını çattım ve ne demek istediğini sormuş oldum. Üst kattaki eşcinsel destek grubunun buluştuğunu söylemiş oldu. O zamanlar, oldukça sayıda tişört ve kot pantolon giyerdim ve oldukça yakın kesilmiş saçları, neredeyse dazlak saçları vardı ve eşcinsel toplantısına geldiğimi varsaymıştı. TV grubu için gelip durduğumu hatırladım ve bir ucunda ufak bir odada bana gösterdi. İnanılmaz derecede gergindim, ortalama 10 tv izledim ve birkaç şahıs söyleşi etmek ve gülmek için masalara oturdu. Bu bir vahiydi. Akşam süresince rahatladım ve zamanımın tadını çıkardım ve bazı giysiler getirmediğim için kendimi tekmeledi, arkada soyunma odası olduğu benzer biçimde. Daha genç olan ve onun benzer biçimde olduğundan oldukça mutlu görünen bir kızla söyleşi ettim. Saçımın niçin bu kadar kısa bulunduğunu sordu ve ona peruğumun daha iyi oturduğunu söyledim! Haiz olmadığım bir şey hakkında ayakkabılardan bahsettik ve bana travestiler için giyim ve eşya mevzusunda uzmanlaşmış bir dükkan olan Covergirl’den bahsetti. Kendisi kovboy çizmeleri giyiyordu ve bunun muhteşem bir uzlaşma olduğuna dikkat çekti. Kendisini tecrübe etmek isteyip istemediğimi sorduğunu hatırlıyorum ve reddettim. Kısa bir süre sonrasında, yaşlı bir adam odaya baktı ve “Lisa, gidelim” olarak adlandırıldı. Bir dahaki sefere ben yeniden söyleşi etmek söz, o durdu ve insanla gitti. Masada başka bir kız, insanın Lisa’nın adam arkadaşı bulunduğunu söylemiş oldu ve bu ilk kez garip bir halde “travesti avcısı” olarak adlandırılan şeye rastladım. Daha genç olan ve onun benzer biçimde olduğundan oldukça mutlu görünen bir kızla söyleşi ettim. Saçımın niçin bu kadar kısa bulunduğunu sordu ve ona peruğumun daha iyi oturduğunu söyledim! Haiz olmadığım bir şey hakkında ayakkabılardan bahsettik ve bana travestiler için giyim ve eşya mevzusunda uzmanlaşmış bir dükkan olan Covergirl’den bahsetti. Kendisi kovboy çizmeleri giyiyordu ve bunun muhteşem bir uzlaşma olduğuna dikkat çekti. Kendisini tecrübe etmek isteyip istemediğimi sorduğunu hatırlıyorum ve reddettim. Kısa bir süre sonrasında, yaşlı bir adam odaya baktı ve “Lisa, gidelim” olarak adlandırıldı. Bir dahaki sefere ben yeniden söyleşi etmek söz, o durdu ve insanla gitti. Masada başka bir kız, insanın Lisa’nın adam arkadaşı bulunduğunu söylemiş oldu ve bu ilk kez garip bir halde “travesti avcısı” olarak adlandırılan şeye rastladım. 

Bodrum Otele Gelen Travesti Avcısı Yaşlı Adam

Daha genç olan ve onun benzer biçimde olduğundan oldukça mutlu görünen bir kızla söyleşi ettim. Saçımın niçin bu kadar kısa bulunduğunu sordu ve ona peruğumun daha iyi oturduğunu söyledim! Haiz olmadığım bir şey hakkında ayakkabılardan bahsettik ve bana travestiler için giyim ve eşya mevzusunda uzmanlaşmış bir dükkan olan Covergirl’den bahsetti. Kendisi kovboy çizmeleri giyiyordu ve bunun muhteşem bir uzlaşma olduğuna dikkat çekti. Kendisini tecrübe etmek isteyip istemediğimi sorduğunu hatırlıyorum ve reddettim. Kısa bir süre sonrasında, yaşlı bir adam odaya baktı ve “Lisa, gidelim” olarak adlandırıldı. Bir dahaki sefere ben yeniden söyleşi etmek söz, o durdu ve insanla gitti. Masada başka bir kız, insanın Lisa’nın adam arkadaşı bulunduğunu söylemiş oldu ve bu ilk kez garip bir halde “travesti avcısı” olarak adlandırılan şeye rastladım. Saçımın niçin bu kadar kısa bulunduğunu sordu ve ona peruğumun daha iyi oturduğunu söyledim! Haiz olmadığım bir şey hakkında ayakkabılardan bahsettik ve bana travestiler için giyim ve eşya mevzusunda uzmanlaşmış bir dükkan olan Covergirl’den bahsetti. Kendisi kovboy çizmeleri giyiyordu ve bunun muhteşem bir uzlaşma olduğuna dikkat çekti. Kendisini tecrübe etmek isteyip istemediğimi sorduğunu hatırlıyorum ve reddettim. Kısa bir süre sonrasında, yaşlı bir adam odaya baktı ve “Lisa, gidelim” olarak adlandırıldı. Bir dahaki sefere ben yeniden söyleşi etmek söz, o durdu ve insanla gitti. Masada başka bir kız, insanın Lisa’nın adam arkadaşı bulunduğunu söylemiş oldu ve bu ilk kez garip bir halde “travesti avcısı” olarak adlandırılan şeye rastladım. Saçımın niçin bu kadar kısa bulunduğunu sordu ve ona peruğumun daha iyi oturduğunu söyledim! Haiz olmadığım bir şey hakkında ayakkabılardan bahsettik ve bana travestiler için giyim ve eşya mevzusunda uzmanlaşmış bir dükkan olan Covergirl’den bahsetti. Kendisi kovboy çizmeleri giyiyordu ve bunun muhteşem bir uzlaşma olduğuna dikkat çekti. Kendisini tecrübe etmek isteyip istemediğimi sorduğunu hatırlıyorum ve reddettim. Kısa bir süre sonrasında, yaşlı bir adam odaya baktı ve “Lisa, gidelim” olarak adlandırıldı. Bir dahaki sefere ben yeniden söyleşi etmek söz, o durdu ve insanla gitti. Masada başka bir kız, insanın Lisa’nın adam arkadaşı bulunduğunu söylemiş oldu ve bu ilk kez garip bir halde “travesti avcısı” olarak adlandırılan şeye rastladım. ve bana travestiler için giyim ve eşya mevzusunda uzmanlaşmış bir dükkan olan Covergirl’den bahsetti. Kendisi kovboy çizmeleri giyiyordu ve bunun muhteşem bir uzlaşma olduğuna dikkat çekti. Kendisini tecrübe etmek isteyip istemediğimi sorduğunu hatırlıyorum ve reddettim. Kısa bir süre sonrasında, yaşlı bir adam odaya baktı ve “Lisa, gidelim” olarak adlandırıldı. Bir dahaki sefere ben yeniden söyleşi etmek söz, o durdu ve insanla gitti. Masada başka bir kız, insanın Lisa’nın adam arkadaşı bulunduğunu söylemiş oldu ve bu ilk kez garip bir halde “travesti avcısı” olarak adlandırılan şeye rastladım. ve bana travestiler için giyim ve eşya mevzusunda uzmanlaşmış bir dükkan olan Covergirl’den bahsetti. Kendisi kovboy çizmeleri giyiyordu ve bunun muhteşem bir uzlaşma olduğuna dikkat çekti. Kendisini tecrübe etmek isteyip istemediğimi sorduğunu hatırlıyorum ve reddettim. Kısa bir süre sonrasında, yaşlı bir adam odaya baktı ve “Lisa, gidelim” olarak adlandırıldı. Bir dahaki sefere ben yeniden söyleşi etmek söz, o durdu ve insanla gitti. Masada başka bir kız, insanın Lisa’nın adam arkadaşı bulunduğunu söylemiş oldu ve bu ilk kez garip bir halde “travesti avcısı” olarak adlandırılan şeye rastladım. ve “Lisa, gidelim” denir. Bir dahaki sefere ben yeniden söyleşi etmek söz, o durdu ve insanla gitti. Masada başka bir kız, insanın Lisa’nın adam arkadaşı bulunduğunu söylemiş oldu ve bu ilk kez garip bir halde “travesti avcısı” olarak adlandırılan şeye rastladım. ve “Lisa, gidelim” denir. Bir dahaki sefere ben yeniden söyleşi etmek söz, o durdu ve insanla gitti. Masada başka bir kız, insanın Lisa’nın adam arkadaşı bulunduğunu söylemiş oldu ve bu ilk kez garip bir halde “travesti avcısı” olarak adlandırılan şeye rastladım.

Hala gergindim, hala korkuyordum, fakat istediğim şeyin çıkması icap ettiğinin farkındaydım. Dışarıda bir kız olarak olmak. Yapabilir miyim? Ansızın coşku, yeni bir amaç vardı. Ne giyeceğime karar verdim ve basitlik için giyindiğim ilk giysiye karar verdim. O akşam eve geldim, giyineceğimi ve dışarı çıkacağımı belirledim. Istediğim görünüm 1980’de 20 yaşındaki bir kıza gore daha uçtu. Fakat güvenli oynamak istedim. Ek olarak, hala ayakkabılarım yoktu. Karen’ın gardırobunda ufak bir topuklu krem rengi baldır uzunlukta botlar bulmuştum. Acı verici bulunduğunu söylemek bir söylemdir ve uzak yürüyemeyeceğimi biliyordum fakat denemeye kararlıydım.

Sütyen, külot, kadife etek, açık kahverengi kalınca tayt, beyaz bluz ve kendi tek göğüslü akşam yemeği ceketi giymiştim. (Bu 1980 hatırlıyorum! Hergün yıpranmış, sadaka dükkanlarından akşam yemeği ceketleri ortak bir manzaraydı). Saçlarımı yaptım ve makyaj yaptım ve bir nedenden dolayı büyük bir çift gözlük taktım. Peruğumu taktım ve cüzdanımı, anahtarlarımı ve içine birazcık gazete koymak için gazete koyarak büyük bir el çantası aldım. Sonunda botları çektim. Tanrıyı incitiyorlar! Kapıda durdum ve üst kattaki komşuları dinledim, gelecekteki deneyimlerim süresince yeniden eden bir tema! Sessizlik. Sabah saat biriydi ve hepsi hala öyleydi. Haricinde karanlık ve sessizdi. Sokaklar boş olmasına karşın kapıyı açmaktan korktum. Masaya oturdum ve çay içtim. Saat iki yönünde, neredeyse gözyaşları içindeydim, tek yapmak istediğim

Ayaklarım ağrıyordu ve şimdi ya da asla olmadığını biliyordum. Ya kapıyı açtım, dışarı çıktım ya da kıyafetlerime döndüm ve yatağa gittim. Fikrimi değiştirmeden ilkin, kapıya koştuğum anahtarları aldım, dışarı çıktı ve arkamdan kapattı. Bunu icra eden hepimiz, ilk adrenalin ve duygu acelesinin bulunduğunu biliyor. Dışarıdasın. Sen kadınsın Fazlaca kolay bir şey, fakat oldukça, oldukça coşku verici.

Caddeyi kapattım ve derhal her türlü sorunla karşılaştım. Botlarım oldukça küçüktü, bir mutfağın çevresinde dolaşmak kolaydı, fakat sokakta daha da saçma sapanca sokakta. Korktum, koştum. Başım aşağı, iyi mi yürüdüğüme odaklanmıyorum, yalnız sokağın sonuna gelip geri döndüm. Kapıma döndüğümde açıp içeri koştum. Fazlaca fazla hata yaptım fakat dışarı çıktım. Bunun ihtiyacım olan şey bulunduğunu biliyordum.

Makyajım, peruğum ve iç çamaşırımla uyudum. O gece mastürbasyon zihin üfleme oldu!

  Bodrum Otele Gelen Travesti Kendisiyle Yüzleşiyor

Hafta süresince planladım ve yeniden planladım. Ayakkabı almak zorunda kaldım. Iyi mi? Bilinmeyen bir nedenden dolayı, Lisa’nın önerilmiş olduğu dükkana gitmek için kendimi getiremedim. İçeri girip benim travesti olduğumu kabul etmek demek oluyor! Komik! Gezerken niçin yapamadım? Bunun yerine, kendimi bir dükkanda, Waterloo’da, bulabildiğim kadar caddeden uzakta bir ayakkabı dükkanı olarak buldum. Bu gün, karakterlerden birinin hanım benzer biçimde davranılmış olduğu amatör bir oyunu iyi mi yönlendirdiğimin saçma hikayesine daldım, fakat o orada olamazdı ve aynı ayakkabı boyuna haiz olduğum için onun için birazcık dener ve onları geri alırdım. Topuk süresince ufak bir topuklu ve altın bir zincir ile bir çift topuklu siyah sandalet aldım.

O gece yaptıkları farklılığa inanamadım, yalnız yürüdüğüm şekilde değil, hem de iyi mi giyinmeyi seçtiğime de. O zamanlar zarif ve şıklardı ve o akşam için yeni bir bakıma karar verdim. Her zamanki benzer biçimde makyajımı yaptım, peruğumu giydim, fırçaladım ve mavi bir alice grubuyla şekillendirdim ve görünüşüme gore daha iyi hale geldiğimde bir coşku dalgası oldu. Beyaz dantel sütyen ve külot, siyah saydam tayt, siyah slip, sarı bir bluz ve Karen lacivert elbisesi. Etek dardı ve derhal diz üzerine geldi. Öteki eteklerin aksine, gerginlik bana “tıkanmanın” ne kadar mühim bulunduğunu anlamamı sağlamış oldu. Soyunmak zorunda kaldım ve beni bacaklarımın arasına sokan ve pürüzsüz bir önlük veren oldukça dar bir külot giydim. Eteği yeniden giydim, oldukça daha iyi. Ceket sadece sığmadı. İşe yaraması için oldukça kararlıydım. omuzlarımın üstünden giymeye karar verdim. Küpe üstüne çember klips ve bir inci kolye ekledim. Bu akşam daha çok yürümeye kararlıydım!

Bu sefer siyah deriden yapılmış bir debriyaj çantam vardı, ki daha çok tutuyordu. Gene sabaha kadar bekledim ve evin eşinin üstünde durup komşuların uyuyor olup olmadığını görmek için dinledim. Kapıyı açtım ve kafamı dürttüm. Sessizlik. Sokak boş. Kalp çekiçle dışarı çıktım ve arkamdan sükunet içinde kapıyı kapattım. Caddeyi kapattım. Topuklarımın ne kadar yüksek göründüğüne şaşırdım. Herkesi uyandıracaklarından emindim. Kalçalarımdan yürümeye konsantre oldum, göğsüm yastıklı sütyen yüksek tutuldu ve başım yukarı kaldı. 50 metre sokağa çıktım, bir dönem yapmak için sağa döndüm, başka bir deyişle cadde süresince bir başka sağa döndüm, bir başkası ve yeniden kendime döndüm. Ötelerde birkaç otomobil geçti ve şimdiye dek gördüklerimde talihli olduğumu fark ettim. Ben görmek istedim mi Bu aşamada söylemek zor. Ben devam ettim. Anahtarlarım elimde, dönmeye ve koşmaya hazır, bir mesele olursa. Başka bir sağa döndüm ve evin önünde duran bir grup insanı gördüm. Sinirlerim benden daha iyi anlardı ve adımlarımı yeniden izlemeye başladım. Şimdi dairemden iki caddeydim ve daireme giderken yanımda yürüyen iki adam gördüm. Şimdi ilk kez görülme ile karşı karşıya kaldım. Sinir bunu tanım etmiyor, 100 metre içinde onları geçeceğim. Ceketimi göğüslerimin önünde cepheye daha yakın tuttum ve solumdaki bir kapıya doğru giden adımlarla uçmaya karar verdim. Bu sayede anahtarlarıma bulaştırabilirim ve onlar geçene kadar benim evimmiş benzer biçimde davranabilirdim. Kapıyı kilitledim ve sırta sokağa döndüm. Ne yazık ki geçmediler fakat merdivenleri tırmandı ve arkamda sabırla durdu. Fazlaca korkmuştum. 

 Tacize Uğrayan Bodrum Otele Gelen Travesti

Sonrasında tabeladaki kapının üzerine baktım ve fark ettim ki bir oteldi. Victoria’daki pek oldukça caddede bulunan ufak taşra otellerinden biri. Döndüm, gülümsedi, aşağıya ve caddeye koşuşturdum.

Birkaç dakika sonrasında daireme geri döndüm. Masada oturdum ve akşama da yansıdım. Coşku, korku, adrenalin ve hayal kırıklığının bir karışımı. Şu sebeple en iyi gayretlerime karşın, adamların bana bakışlarını, benim bir adam olduğumu anında bildikleri açıktı.

Travesti, transseksüel yada kolay bir çapraz şifoniyer olup olmamak, nihai hedefimizdir. Giyindiğimizde hanım olarak kabul edilmek. Ve başarısız olmuştum. O akşam yatağa giderken, yükseklikteki dezavantaj, omuzdaki genişlik yada öteki eril özelliklerin dezavantajına karşın, bir halde pasifliğe ulaşacağımı belirledim.

Önümüzdeki birkaç gün içinde tekrardan değerlendirildim ve ihtiyacım olanı elde etmek için bir plan üstünde çalıştım.

 

  1. kaynak; http://kartalpendikescort.site

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Rasgele Escortlar